Sparta – Twente 1-0, peperdure driepunter!

Na 3 speeldagen werd het toch echt tijd voor een overwinning. De supporters, de spelers; iedereen op Het Kasteel hunkerde naar een overwinning. De voorgaande wedstrijden waren zeer wisselend; in speelronde 1 gingen we kansloos ten onder, de 2e wedstrijd was redelijk en de derde pot was er 1 met 2 gezichten. Natuurlijk wilden we vandaag vermaakt worden met goed voetbal en de 3 punten, maar die punten waren in deze vroege fase van de competitie al het belangrijkst. Al eerder gememoreerd, de tegenstanders die we de eerste 4 wedstrijden op het programma hadden staan zullen vermoedelijk na 34 wedstrijden ook bij ons in de buurt staan op de ranglijst. En dan is het zaak om nu al te proberen het verschil te maken.

De bespiegelingen vooraf waren legio en divers. Zou Pastoor bijvoorbeeld met Ragnar Ache starten? Zowel uit bij NAC als op de Familiedag tegen SV Meppen scoorde hij tweemaal, een nadrukkelijke sollicitatie naar een basisplaats. En zou Nicholas Marfelt de positie van linksback mogen invullen? Deze 2 vragen konden in ieder geval bevestigend worden beantwoord, beiden maakten hun basisdebuut voor Sparta. Veel verrassender was het ontbreken van Ryan Sanusi in de basisopstelling. Na een matige wedstrijd bij NAC werd hij geslachtofferd. Dat getuigt van weinig krediet of had het ook een tactische reden? Dougall speelde op zijn plek op het middenveld. Sparta schoot furieus uit de startblokken en zette Twente direct vast. Vanaf minuut 1 was duidelijk dat Sparta de tegenstander haar wil wilde opleggen, het best geïllustreerd door de dreiging die er van Loris Brogno uit ging. Continu zijn directe tegenstander opzoekend of de combinatie aangaand met Ache, die een prima aanspeelpunt bleek. Een schot van Brogno ging nog rakelings over, maar na ruim een kwartier was het wel raak. Brogno zette voor vanaf rechts, de bal ging rakelings aan Ache voorbij en leek over de achterlijn te gaan maar als een duveltje uit een doosje kwam Craig Goodwin voor z’n man en schoot in de verre hoek raak: 1-0! Een verdiende voorsprong en vooral wat er aan vooraf ging was opvallend. Een minuut ervoor voelde Breuer aan zijn hamstring, toen hij in volle vaart achter Assaidi aan ging. Hij hield nog even vol en speelde de lange bal naar Ache, die hem klaarlegde voor Brogno die op zijn beurt dus voor de assist zorgde. Vlak daarna liet Breuer zich toch wisselen, Chabot kwam voor hem in de ploeg waardoor Vriends op de plek van Breuer kwam te spelen als rechter centrale verdediger. Sparta liet zich ook de rest van de eerste helft niet onbetuigd en een prima kopbal van Mühren ging maar net over. Tevreden over de eerste helft, maar niet voor de eerste keer verzuimde Sparta verder afstand te nemen van de tegenstander. Twente stelde er vrijwel niets tegenover, al was er nog wel goed verdedigend werk nodig van zowel Dobson als Vriends. Maar het had niet mogen klagen als het bij rust 2 of 3-0 had gestaan.

Het volgepakte Kasteel ging eens goed zitten en staan voor de 2e helft. Als Sparta de lijn kon doortrekken, moest het wel resulteren in de bevrijdende 2e goal en misschien wel meer. Het tegendeel bleek waar, Sparta leek op 2 gedachten te hinken en liep teveel achteruit. Twente had veel de bal maar deed er vrijwel niets mee en kwam amper in de buurt van Kortsmit. Maar dat was ook zeker de verdienste van Bart Vriends, die voortreffelijk leiding gaf aan de defensie en na afloop terecht werd uitgeroepen tot Man Of The Match. Debutant Marfelt was verdedigend de baas over Slagveer, de rechtsbuiten van Twente, maar leverde aanvallend de bal te vaak in. De moegestreden Ache werd na ruim een uur vervangen, Spierings viel voor hem in, waardoor Mühren doorschoof naar de spitspositie. Sporadisch meldde Sparta zich nog aan de andere kant van het helft, waar diezelfde Mühren de grootste kans kreeg. Een prima pass van Spierings, gevolgd door een mooie actie van Mühren, die de bal hard op de lat schoot. Sparta was de 2e helft lang niet zo dominant als in de 1e helft, maar compenseerde dat met een flinke dosis passie en strijd. Dat sloeg uitstekend over op de tribunes, de ploeg werd hartstochtelijk ondersteund richting het laatste fluitsignaal. Kenny Dougall was vandaag een opvallende pion, samen met Vriends de absolute uitblinker door sober te spelen en tegelijkertijd veel ballen te veroveren. De samenwerking met Dobson ging prima. Vlak voor tijd leek het bijna mis te gaan, toen de verder prima keepende Kortsmit zich verkeek op een lange bal en de kopbal gelukkig net naast ging. Een smerige overtreding van Twente-aanvoerder Thesker betekende een 2e gele kaart voor hem en dus rood. Sparta speelde de wedstrijd rustig uit. De eerste zege van het seizoen was een feit: 1-0! En dat werd uitbundig en euforisch gevierd bij het hoekvak met de spelers.

Conclusie: bij vlagen goed voetbal, waarbij er goede kansen (en een doelpunt) kwamen door een goed opgebouwde aanval. Verdedigend staan we per wedstrijd beter. Er is meer communicatie zichtbaar tussen de spelers en dit betaalt zich tot nu toe uit in 5 punten. Een mooie 12de plek.

Vrijdag wacht alweer een thuiswedstrijd, AZ komt dan op bezoek. Een lastige tegenstander, maar de 3 punten gekoppeld aan 1 helft prima voetbal en 1 helft keihard voor elkaar werken, moeten veel vertrouwen geven! FORZA SPARTA!
@petervanderzwan

About The Author

Related posts