NEC- Sparta 0-1

Zaterdagavond 25 februari, NEC-uit. Wisselende herinneringen aan Nijmegen, waarbij de edities in 2014 en in 2015 het meest vers in het geheugen liggen. In mei 2014 boekten we een klinkende 1-3 zege, waardoor we de finale van de play offs bereikten en NEC degradeerde. Amper een jaar later waren de rollen min of meer omgedraaid, we waren ‘te gast’ bij de kampioenswedstrijd waarbij NEC met 1-0 won.
http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3660-1.jpg
Na een enorme dip qua prestaties en spel, waren er vorige week tegen FC Groningen weer positieve aanknopingspunten. Zeker het eerste half uur was het spel toen fris, aanvallend en met passie en strijd. De basiselementen, die ontegenzeggelijk essentieel zijn om resultaat te behalen. Enfin, we hadden goede moed en hoop dat we vanavond die lijn konden doortrekken. En vooral de hoop dat we dit, in tegenstelling tot vorige week, 90 minuten lang konden volhouden en wellicht de drie punten in de tas konden meenemen.
http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3663-1.jpg
Ietwat teleurstellend dat we met een kleine 200 Spartanen in het uitvak aanwezig waren. Normaliter nemen we minimaal 250 fans mee met uitschieters richting 300 en 350+, waarom het er nu niet meer waren was gissen. Was het de negatieve prestatiecurve waardoor sommigen deze pot oversloegen? Of de relatief hoge prijs? Hoe dan ook, de aanwezigen zongen en sprongen voor twee waardoor de sfeer in orde was.
Vanaf het begin van de wedstrijd werd duidelijk dat Sparta weer goed wist wat er nodig is in de overlevingsstrijd die degradatievoetbal heet. Het voetbal was niet altijd even best, en dat is een understatement, maar met een flinke dosis inzet, passie en strijd werden de duels niet geschuwd. Tot kansen leidde dat niet, maar het begin was hoopvol. Echter bij de eerste de beste uitbraak van NEC zette Mart Dijkstra een te risicovolle tackle in en raakte licht zijn tegenstander, penalty in de 16e minuut. Roy Kortsmit is tegenwoordig een heuse penaltykiller, neem alleen al zijn heldenrol in de bekerpot bij Volendam. We hadden zodoende vertrouwen dat Kortsmit de inzet van Breinburg kon pareren. Het psychologische spel vlak voor zo’n penalty beheerst hij als geen ander; wijzend naar de hoek waar de tegenstander zou kunnen gaan schieten, iets uit het midden gaan staan. Of dat de penaltynemer beïnvloedde is niet helemaal duidelijk, maar Roy pakte de pingel bekwaam en Dumfries was attent bij de rebound.
http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3666-2.jpg
Het zat een keer mee en wellicht dat deze ploeg dat zo hard nodig heeft. Niet dat het ons direct vleugels gaf, letterlijk en figuurlijk, want Calero en Cabral kwamen weinig tot niet in het stuk voor. Maar toen was er de 33e minuut, Dumfries stoomde op over de rechtervleugel en trok de bal fantastisch terug op Paco, 0-1! Dumfries werd vorige week gepasseerd, omdat hij in een wat mindere periode zit. Dat signaal was duidelijk aangekomen, niet alleen door zijn assist maar ook door het onverstoorbare en geconcentreerde verdedigen de gehele wedstrijd. Zo geef je antwoord aan de trainer, met je voeten. Ook werd hem vaak terecht verweten dat de laatste pass na een indrukwekkende rush te wensen overliet. Met deze assist moet dat ook voor hem een steun in de rug zijn. Ondanks het warrige optreden van scheidsrechter Van de Kerkhof, die grossierde in onbegrijpelijke beslissingen, haalden we zonder kleerscheuren de rust.
http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3661-1.jpg

http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3667-1.jpg
NEC begon de tweede helft voortvarend en opportunistisch met veel goede wil maar met weinig overleg. Het resulteerde dan ook niet in echt grote kansen, de paar schoten die ze produceerden gingen naast of in de grijpgrage handschoenen van Kortsmit. We kwamen er nog maar weinig uit, maar bleven geconcentreerd verdedigen en raakten niet in de war. Een spaarzame uitbraak van Sparta, waarbij Cabral goed door ging op rechts, illustreerde het optreden van de scheids. Cabral werd flink onderuit geschoffeld en zag daardoor een veelbelovende aanval in de kiem gesmoord worden. Een schoolvoorbeeld van een overduidelijke gele kaart. Z’n directe tegenstander kwam echter weg met een vermaning … Of kwam dat omdat hij al een gele kaart had? Enniewees, de Nijmegenaar mocht blijven staan en Cabral kón blijven staan. Even later verving Pogba hem en kwam El Azzouzi er nog in voor de hardwerkende Pusic. Het bleef tot de allerlaatste seconde spannend, mede doordat El Azzouzi een paar dotten van kansen miste. Jammer voor hem, omdat hij ook ziet dat de concurrentie in de spits moordend is, en Pusic én Pogba hem inmiddels in de hiërarchie voorbij zijn gestreefd. Gelukkig had het geen effect op het eindresultaat, voor het eerst sinds november wonnen we weer een wedstrijd! Niet met het voetbal waarbij heel Nederland de eerste maanden superlatieven tekort kwam, maar dat is ook helemaal niet reëel. In de fase waarin je zit en de positie waar je staat komen andere facetten om de hoek kijken. En de week waar we zaterdag aan zijn begonnen, heeft nu juist die ingrediënten nodig die we zaterdag lieten zien. Te beginnen woensdagavond 20:45 uur, Sparta-Vitesse in de halve finale van de KNVB Beker. De finale, het zou fantastisch zijn. En dan zondag tegen Zuid, op een kolkend Kasteel. Het kan een prachtige week worden!

Peter van der Zwan
http://www.spangenaren-rotterdam.nl/wp-content/uploads/2017/02/img_3665-1.jpg

About The Author

Related posts