FC Den Bosch – Sparta (1-2)

Dinah Washington zong ooit “what a difference a day makes; 24 little hours”. De beslissing viel afgelopen zondag in the dying seconds. Zo weinig tijd is er soms bij Sparta om het verschil tussen dag en nacht te krijgen.


Even een flashback: twee dagen eerder kreeg men in De Vliert de lichtmasten amper aan de praat (voor de tweede keer). Dit leverde het volgende tafereel op…

Interviewer: “Oude energiekast? Aan vervanging toe?”
FC Den Bosch-directeur: “Nee, haha, we hebben alles prima in orde.”

Letterlijk 1 seconde later…

*bzzzzbz*

Dit doet denken aan het moment toen Mohamed Al Sahaf – voormalig Iraaks Minister van Informatie – tegen de pers zei dat de Amerikanen niet eens in de buurt van Baghdad waren, terwijl op de achtergrond de hele stad aan gort geschoten werd.

Ook op zondag was het Bossche propaganda-apparaat goed op dreef:

De clubleiding telde gemakshalve alle seizoenskaarthouders en degenen die voor vrijdag een kaartje hadden maar op zondag als godvrezende rooms-katholieken keurig hun rustdag hielden in de toeschouwersaantallen mee en kwam uit op een getal van bijna 2700.

In werkelijkheid lag dit grofweg rond de helft van dat.

Al heeft bij Sparta dit fenomeen helaas ook nog enige tijd consequent geheerst. In een tijdperk waarin elk kaartje bij binnenkomst gescand wordt en je dus precies weet wie er allemaal in je stadion zitten zou deze cijfermatige verkoop van gebakken lucht verboden moeten worden. Een club of competitie wordt door opzichtig bewuste valse informatieverstrekking echt niet aantrekkelijker.

Naar de wedstrijd dan: dit deel van de aanhang had er zin in.

Al keek een groot deel van het uitvak eerder op een wat afwachtende en licht-gespannen manier naar de wedstrijd. Toegegeven: het was pas in de tweede helft dat het spel van beide ploegen tot vuurwerk leidde.

Het enige echte wapenfeit van de eerste helft kwam ondanks Spartaans veldoverwicht van FC Den Bosch: de thuisploeg vond het net, maar het doelpunt werd afgekeurd wegens buitenspel.

Na de rust was het voetbal nog steeds niet oogstrelend, maar er gebeurde steeds meer…

Nota bene Paco van Moorsel scoorde tegen zijn oude club, de langverwachte 0-1 stond daarmee op het scorebord.

Toch had Sparta moeite om die voorsprong vast te houden. Geleidelijk aan sloop FC Den Bosch weer langzamer richting het Spartaanse doel. In de slotfase wist de onlangs gehuurde Biemans de gelijkmaker te benutten.

Dit was slikken voor Sparta. In het achterhoofd spookte het mineur van puntenverlies, maar tegelijkertijd werd ook niet opgegeven. Spartanen op het veld en op de tribunes gingen er nog eens goed achter staan.

Wat er zogezegd in de allerlaatste seconden diep in blessuretijd gebeurde legde supporter Hans Reitzema mooi vast:

De ontlading was groot. What a difference a day the dying seconds make. In het verleden dikwijls in ons nadeel. Maar we dwongen toen ook weinig zelf af. Het Sparta van dit seizoen heeft meerdere malen laten zien dat de ploeg karakter genoeg heeft om ook bij mindere wedstrijden positief te beslissen, wat geen toeval meer is.

Waardoor deze supporters niet voor een tweede keer in een weekend voor lul in de bus terug naar Rotterdam hoefden te stappen.

Doelpuntenmaker Rick Ketting en alle andere spelers bedankten het uitvak…

…en vice versa. Geniet nog even na, maar zondag moeten we er weer voor staan. Nummer 2 VVV komt immers over de vloer. We hoeven niet uit te leggen hoe groot het belang van winst is. Gewoon ervoor gaan met z’n allen, punt.

BONUS PICA’S!!!!

In februari 1968 won Sparta een bekerwedstrijd met 0-3 in en tegen Den Bosch, Ole Madsen solt hier met de Bossche doelman. Ook toen was er een schaarste aan licht.

Eer het verleden!: Anno nu heeft deze Spangenaar Denis Neville op zijn arm. Een arm dat aardig vol met Spartaanse verwijzingen geraakt is…

About The Author

RG

Related posts