AZ – Sparta (1-1)

Na de neerwaartse spiraal vóór de winterstop en de nederlaag in de 1e wedstrijd ná de winterstop stond er op papier een zware uitwedstrijd te wachten bij AZ. In een week waar we ook nog eens naar Volendam en Tilburg mogen, een heuse ‘away week’ dus met liefst 3 uitwedstrijden.

Refererend aan het vorige wedstrijdverslag hadden we er weinig fiducie in dat we even een resultaat zouden halen in Alkmaar. Op papier al een moeilijke uitpot tegen de nummer 5 van de vaderlandse eredivisie, laat staan in de fase waarin ons aller Sparta zich nu bevindt.

Enniewees, toch togen we vol goede moed naar Alkmaar met een kleine 300 fans. Daar aangekomen zagen we een prima uitvak en dito catering, maar de romanticus in ons heeft toch heimwee naar de oude Alkmaarderhout. De geur van rookworst, het pismuurtje, de ligging met de hoge bomenrij om het stadion heen. En niet te vergeten, de sfeer. Want die is echt ver te zoeken in het huidige AFAS Stadion. Het kon letterlijk en figuurlijk stormen in het oude stadionnetje, hier is het slechts de vlagerige wind die er eeuwig lijkt te waaien en er voor zorgt dat er tenminste wat achtergrondgeluid geproduceerd wordt.

De harde kern aan de overzijde liet zich slechts schoorvoetend horen bij aanvalsgolfjes richting onze keepert. Enkele honderden schoolkinderen waren uitgenodigd en dat was wél goed te horen. En te zien, getuige de spandoeken aan de overkant …

Pastoor had een tactisch foefje uit de hoge hoed getoverd. Paco van Moorsel werd in de spits geposteerd en dat ging ten koste van El Azzouzi. Daarnaast kreeg Calero Ruiz na zijn prima wedstrijd tegen FC Utrecht de voorkeur boven Loris Brogno, wat op zich best een verrassing was.

Maar al snel bleek dat onze trainert op beide posities een prima keuze had gemaakt. We begonnen brutaal aan de wedstrijd en zochten de aanval, waar mogelijk. Paco bleek heel balvast en verloor vrijwel geen bal en geen duel, Calero Ruiz zocht continu zijn directe tegenstander op en stond ook verdedigend prima zijn mannetje.

Sparta bood AZ in de eerste helft prima partij en dat resulteerde in wat hele en halve kansen, AZ was het gevaarlijkst middels een schot van linksback Haps, maar Kortsmit pareerde prima.

De tweede helft begon Sparta bijkans nóg brutaler en won het steeds meer duels. Wat opviel was dat de keeper van AZ erg onzeker oogde, trapte de bal een aantal keren lukraak over de zijlijn. Maar na die paar minuten vond AZ het welletjes en ging het een tempo hoger spelen. Dat resulteerde in een paar corners en een vrije trap. Wat opviel bij deze stilstaande situaties was, dat AZ gegroepeerd met een man of 5 dicht bij ons doel stond. De optie om ze proberen buitenspel te zetten gebruikte Sparta niet, en daardoor onstonden er een paar hachelijke situaties voor het doel.

De tegengoal na pakweg 10 minuten in de 2e helft was wat dat betreft exemplarisch. Een vrije trap vanaf hun linkerkant en Luckassen die van dichtbij over Kortsmit kon inkoppen, mede omdat we niet goed het duel aangingen. Criticasters meenden dat Roy wellicht iets te ver voor z’n doel stond, en dat zijn misschien dezelfden die vorige week vonden dat hij debet was aan de eerste tegengoal.

Tijd om vooral een lans te breken voor deze uitstekende keeper. Want wat dan vaak moeiteloos terzijde wordt geschoven en suggestief wordt vergeten is dat Roy tussen de bedrijven door ook nog eens wat ballen uit zijn hok ranselt. Tegen AZ redde hij in de eerste helft bij een lastig schot, de 2e helft stopte hij van dichtbij een paar ballen en tikte een vrije trap geweldig uit de kruising. Zullen we, ook als het gaat om onze keeper, gewoon weer het glas halfvol laten ipv half leeg? Het is nota bene ook voor hem het eerste jaar in de eredivisie en is wat ons betreft onbetwist onze nummer één.

Na de tegenslag van de tegengoal waren we even uit het veld geslagen en moesten we de rug rechten om weer in ons spel van vóór het doelpunt te komen. Dat lukte, we wonnen langzaamaan weer onze duels en met een prima ingevallen Mendes da Silva slaagden we er in om AZ onder druk te zetten. Een prachtige aanval, waarbij Calero Ruiz prima aflegde, werd bijna bekroond door Verhaar maar hij trof de paal.

We gingen alles of niets spelen met Mathias Pogba als invaller voor Calero Ruiz en ‘grande Pogba’ gooide bij elke lange bal naar voren zijn imposante lichaam in de strijd. Gezien het spelbeeld was een punt dikverdiend, en die gelijkmaker kwam er ook! Terwijl de eerste AZ-fans al in de 86e minuut (!) huiswaarts keerden, gaf Van Moorsel vanaf links de bal hoog voor. De bal ging over de keeper heen en Pogba torende hoog boven zijn directe tegenstander uit. GOAL!!!

Het uitvak was uitzinnig van vreugde, terwijl de thuisvakken gedurende die laatste spannende minuten leger werden. We gingen niet massaal verdedigen, maar probeerden zelfs nog de winnende te forceren. Dat lukte niet meer, maar deze week zijn we prima gestart met een verdiend punt bij AZ. Het punt en het veldspel moeten een prima boost geven richting dinsdag.

Volendam-uit is dan de horde die we moeten nemen richting halve finale KNVB Beker. Met 800 man in het uitvak Sparta naar die halve finale schreeuwen. Het kan zomaar een prachtige Sparta-week worden.

About The Author

PZ

Related posts